Świąteczna sukienka!

Co prawda minęło już sporo od Świąt, ale tutaj chciałam wam pokazać moją świąteczną sukienkę (uszytą przez Eleonorę Amalię). Sukienka jest inspirowana latami 50-tymi. Szyta była z dwóch materiałów - ciemno-zielonego i czarnego tiulu z świątecznymi wzorkami. Pod spód ubrałam halkę, a talię zaakcentowałam paskiem.

Jeśli chodzi o fryzurę to niestety nie wyszła mi najlepiej. Zakręciłam włosy rano a nie w nocy i nie zdążyły one wyschnąć na czas. Z tego też powodu moje retro loki, niestety nie za bardzo je przypominają.

P.S

Przepraszam za bałagan na podłodze, ale zdjęcia robiłyśmy tuż po odpakowywaniu prezentów. :D

Robe de Style - cóż to jest?

Robe Volante, Robe a la Francaise, Robe a l'Anglaise - to są nazwy które raczej kojarzymy z kostiumingiem i historycznym ubiorem. A więc co to jest to Robe de Style?

Robe de Style pochodzi z lat 20. Jeanne Lanvin tworzyła sukienki dla współczesnych wówczas panienek wzorowane na osiemnastowiecznym panierze. Zamiast prostego kroju z obniżoną talią zaoferowała dekolt w kształcie V, wzory Art Deco i chemisette zakrywające dekolt w cielistym kolorze. I oczywiście rozkloszowany dół, ale nie tak jak trzydzieści lat później zaczynający się w miejscu naturalnej talii, lecz obniżony. Lanvin była zresztą z takich sukienek właśnie znana:

Jeśli wpiszecie w grafice robe de style bądź lanvin dress 1920 wyskoczy wam zapewne najsłynniejsza sukienka kojarzona z tymi nazwami - czarna z pawimi wzorami:

Skupmy się na szczegółach - najpierw zacznijmy od wzorów. Wzór wygląda jak pawie pióro. Projekt został stworzony w jesienno-srebrnych kolorach i ozdobiony perłami. Takie dbanie o szczegóły miało przypominać sukienkę Ancien Regime.

Rozkloszowana spódnica przypominająca kielich kwiatu bądź dzwon została stworzona przy pomocy koła,  panieru (przypominającego grand panier) i usztywnionej halki noszonej pod spód. Był to mocny kontrast w porównaniu z typową prostą od góry do dołu sylwetką lat 20 i podtrzymywał on utraconą przez flapper look sylwetkę.

Rąbek spódnicy sięgał do połowy łydki. Krótszą długość sugeruje wcięcie w centralnej części spódnicy, która układa się w zakładki podobne do spódnicy na osiemnastowiecznym panierze.

Przykłady:

Zastanawia mnie, czy wtedy im nie przeszkadzało, że widać kółka?

A oto omawiana przeze mnie sukienka z pawim wzorem:

dopiero na tym zdjęciu widać wcięcie z przodu spódnicy

Robe de Style jest według mnie miłą odmianą po prostych krojach jakie preferują lata 20 i ciekawym połączeniem z przeszłością. Można jednak śmiało powiedzieć, że ta sukienka jest tylko "podróbką" sukni z XVIII wieku. 

Sukienka na zlot!

Tak jak w tytule - sukienka a la lata 20 skończona! Najlepiej jak na początku powiem, że mój wkład w nią polegał na wyłożeniu funduszy i udawaniu manekina. Resztę zrobiła moja siostra, gdyż sama nie umiem jeszcze zbyt dobrze szyć.

Hmm, jeśli chodzi o makijaż na zdjęciach to na zlocie będę miała MNIEJ rzucający się w oczy. Myślałam nad jakąś zielenią bądź złotem na powiekach. To co zobaczycie to wersja próbna (zarówno makijażu jak fryzury). Szczegóły dotyczące powstawania sukienki przekaże Eleonora :D

 

 

 Materiał z jakiego została zrobiona sukienka przysporzył nam sporo problemów -  był lekko "gumowaty" przez co trudno było wbijać igłę (nie mówiąc już o tak zwanych ozdobnikach z przodu sukienki które zajęły nam dużo czasu).

Pierwotnie sukienka miała być z frędzlami, ale jak wspominałam w poprzednim poście ceny były nienormalnie wysokie, więc stanęło na wstążkach.

 Jak na razie to tyle. :D Więcej zobaczycie na samym zlocie (jeśli będziecie), a jeśli nie, to i tak zrobię o nim osobny post. Au revoir!

ZLOT!

Jako, iż moja siostra organizuje zlot z krynoliny, to oczywiście się tam zjawię. Mam nadzieję, że pogoda będzie nam dopisywać...

W każdym razie: zlot odbędzie się 27, 28 lipca w Krakowie. Stylizacja - dowolna. Postanowiłam jednak wziąć się w garść i nie iść po linii najmniejszego oporu czyli stroju z lat 50, tylko spróbować czegoś innego - stroju z 1920 nazywanego przeze mnie strojem z Wielkiego Gatsbiego.

Strój będzie wieczorowy. Pierwotnie miałam go zrobić z frędzlami, ale kiedy zobaczyłam ich cenę zmieniłam zdanie. I dobrze - teraz kupiłam cudowny materiał, dwie ciemnooliwkowe wstążki (różnej grubości), chyba "wstążkę" na headband i broszkę (też na opaskę na głowę).

Oto mój cudowny zestaw:

akcesoria na materiale

Może na zdjęciu nie wygląda to tak imponująco, ale wierzcie mi - takie jest! Razem z moją siostrą mamy zamiar uszyć to już niedługo.

Co się tyczy butów, niestety, jeszcze nie znalazłam odpowiednich. Szukając ich w starych sklepach z obuwiem znalazłam dosyć pasujące, na niezbyt wielkim obcasie, podobne do tych:

Ale jak to często bywa w tym świecie - za drogie! Nawet jakbym chciała je kupić to nie miałam na tyle pieniędzy, bo resztę mojego kieszonkowego wykorzystałam na materiały.

Co do stroju jaki ubiorę na następny dzień zlotu, waham się pomiędzy tą sukienką z '20 którą właśnie uszyjemy, albo po prostu tą z lat 50. Cóż pożyjemy, zobaczymy!

Słonecznie - czyli sesja a la lata 50 w 31 stopniach

Jako, iż pogoda dogadzała, a Ogród Botaniczny był otwarty cały dzień - postanowiłam poprosić siostrę o zrobienie mi zdjęć i pomoc w charakteryzacji na lata 50. Czemu wypadło na pięćdziesiąte? Bo jak na razie tylko z tego okresu mam sukienkę - oryginalną należącą do mojej babci z przełomu lat 40 i 50, dokładnie nie jestem pewna, bo sukienka z wyglądu przypomina lata 40, ale z kroju - 50. Jest podobna do tej z 1949:

W każdym razie - jeśli pisząc pomylę jakieś lata - wspomnijcie o tym w komentarzu, gdyż ekspertem jeszcze nie jestem i zdarzają mi się pomyłki. :)

Niestety nie jestem posiadaczką krótkich włosów - około pół roku temu postanowiłam je zapuścić i nawet jeśli bym chciała, nie zetnę ich - za dużo roboty miałam przy tym, żeby były dłuższe. Sprytnie jednak wystarczyło je upiąć i nałożyć chustkę. Co do chustki nie mam jej wiązanej z przodu tak jak trzeba, na przykład, tutaj:

Dlaczego? No, cóż dużo czasu spędziłam, żeby wyglądać jak człowiek, a upięcie idealne jak w latach 50 upodobniało mnie do babciny ze wsi. Nie żartuję, na niektórych zdjęciach wyglądałam jakbym  chciała powiedzieć: "Idę wydoić krowy", więc zmieniłam taktykę zawiązując ją z tyłu.

Przejdźmy do okularów - moja druga siostra posiadała swego czasu identyczne do tych:

Ale oczywiście, kiedy były potrzebne, nie mogłam ich znaleźć w moim domu. Wzięłam więc awaryjne okulary "w panterkę", które są na mnie, cóż, za duże.

Jeśli chodzi o pozy jakie przybierałam... raczej słabo nam to szło, głównie ze względu na to, że nie miałyśmy żadnego wzorca. Wymyślałyśmy więc z głowy i własnych wyobrażeń.

Odradzam wam jednak zbliżanie się do altanki z Ogrodzie Biologicznym. Jeśli wydaje wam się, że jest to idealne miejsce na błogi odpoczynek, to jesteście w błędzie. Według mnie to właśnie tam komary tworzą swoją armię i atakują bezbronne łydki. Tak przynajmniej było z nami, i chociaż roztaczał się stamtąd piękny widok na rozarium, szybko uciekłyśmy.

Moja sukienka niestety nie posiadała halki. Przydałaby nam się co prawda taka petticoat, ale jak już wspominałam sesja zdjęciowa była raczej bardziej spontaniczna niż przygotowana. Zamiast więc ją mieć upchnęłyśmy pod spodem spódnicę. Raczej nie powinnam się do tego przyznawać, ale jak już to zrobiłam, to trudno. :D Znalazłam jednak w starym "Spiegelu" reklamę takowej halki, myślę więc, że zabiorę się za nią niedługo. Bardzo by się przydała do sukienek z tamtych czasów.

No, ale przejdźmy do konkretów! Prezentuję wam "mnie" w wersji z lat 50:

I mały backstage:

No, cóż w tamtych butach nie dało się chodzić cały czas :D

Zdjęcia, makijaż i pomoc w doborze stroju zawdzięczam mojej siostrze, którą może znacie z jej bloga o XIX wieku - Eleonorze Amalii. Jeśli nie znacie - to serdecznie na niego zapraszam! ^ ^

Podsumowując - jestem zadowolona z tych zdjęć, no i z tej sukienki, która sprawiała się znakomicie (chociaż na 31 stopniach było troszeczkę za gorąco. Ale wydaje mi się, że przy takiej temperaturze we wszystkich ubraniach jest za gorąco :D). 

P.S

Oczekujcie nowego postu dotyczącego gorsetów z lat 60! :)