Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 1950s. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 1950s. Pokaż wszystkie posty

sobota, 2 kwietnia 2016

Ukochane i te mniej ukochane epoki

Kiedyś przeczytałam post Porcelany dotyczący jej ulubionych epok i tych których nie lubi. Postanowiłam zrobić coś podobnego, chociaż nie dzielę ich dokładnie na te które lubię i te których nie lubię - bo prawda jest taka, że w każdej epoce można znaleźć coś co się spodoba. Voila!

UKOCHANE

XIX WIEK

Epoka napoleońska

Proste sukienki, wstążki we włosach, nieskazitelni dżentelmeni - trzy razy tak! Chyba jedna z niewielu epok, w których mogłabym spokojnie żyć. 
Jeśli jednak chodzi o modę, to preferuję bardziej późniejsze lata 1820-1827, ponieważ nie mają już tak wysokiej talii jak poprzednie. 
Panie Darcy przybywam!



Tiurniury

Tajemnicze morderstwa, Sherlock Holmes wałęsający się po ulicach, wspaniałe obrazy Jamesa Tissota, albo chociażby moja ulubiona epoka w polskiej literaturze - pozytywizm - tak, dla tych pięknych sukni byłabym w stanie spróbować skonstruować machinę czasu.
Nie mam ulubionej sylwetki pomiędzy latami 1870 bądź 1880 - obydwie tiurniury podobają mi się tak samo, wszystko zresztą zależy od koloru i wzoru!



XX WIEK

Lata 20-te

Odnoszę wrażenie, że te lata można albo kochać albo nienawidzić - wszystko przez tą obniżoną talię i wizerunek chłopczycy. Ja należę do tego pierwszego grona - uwielbiam te proste sukienki, klimat Wielkiego Gatsby'ego bądź statycznego Downton Abbey. Cóż, podoba mi się nawet ta specyficzna moda na cienkie brwi! 


Lata 50-te

No i doszliśmy do mojego konika - ukochane przeze mnie eleganckie lata 50-te. Nie jestem w stanie wymienić wszystkiego co mi się tam podoba - jazz, przezabawne komedie, moda na zaznaczanie talii (spodnie i te kostiumy kąpielowe, ach), nieśmiertelne aktorki, i (pst! nawet bielizna!). Jeśli jednak miałabym kiedyś wybierać jakąkolwiek epokę z której musiałabym skompletować całą garderobę z podzieleniem na pory roku, a nawet stroje z każdej dziedziny sportowej - wybrałabym tą! 



UKOCHANE TROCHĘ MNIEJ

XIX WIEK

Krynoliny

Kiedyś nie byłam do nich przekonana, ale po uszyciu stroju z lat 50-tych i ubraniu krynoliny stwierdziłam, że coś w tej epoce jednak jest (no i to jak super można kołysać suknią na boki!). A te czasy zawsze będą mi się kojarzyć z moim ukochanym "Przeminęło z wiatrem" i powieścią Bronte "Villette".
Co jednak do samych sukien, muszę przyznać, że podobają mi się sporadycznie. Co jakiś czas jedna z nich przykuje mój wzrok, ale nie darze miłością każdej z nich.


XX WIEK

Belle epoque

Zachwyt nad tą epoką mogę z pełną odpowiedzialnością zwalić na Agathe Christie i jej autobiografię. No i "Mary Poppins", którą uwielbiałam i uwielbiam się zaczytywać. Wizja spokojnego życia w mieście bądź w miasteczku, gdzie każdy zna właściciela sklepu, kobiety paradują z dużymi kapeluszami po ulicach i wszystko pozornie upływa w takiej błogości i ciszy - mam wrażenie, że jest to pewnego rodzaju powtórka czasów Jane Austen.
Jeśli chodzi o modę to tutaj sytuacja jest taka sama jak poprzednio - niektóre ze strojów wzbudzają we mnie zachwyt, ale nie wszystkie.


Lata 30-te

I znowu winna mojej fascynacji jest Agatha Christie! Odkąd zaczęłam czytać jej kryminały i oglądać serial "Poirot" lata 30-te niezmiennie kojarzą mi się z eleganckimi kolacjami, gdzie nagle w środku posiłku ktoś pada martwy. Oprócz tego bardzo lubię polskie filmy międzywojenne z na przykład, Jadwigą Smosarką - to wszystko dodaje tym latom specyficznego uroku.
W kwestii ubioru muszę przyznać, że podobają mi się prawie wszystkie stroje z tej epoki, choćby i te najdziwniejsze. No i na specjalna uwagę zasługują stroje wieczorowe - zwiewne albo odwrotnie z dużą ilością falbanek.

ze smutkiem informuję, że nie posiadam żadnych swoich zdjęć w latach 30-tych (o, zgrozo!)

Lata 40-te

Bardzo tą epokę lubię, chociażby przez serial "Agent Carter", ale podobają mi się w niej poszczególne fragmenty ubioru - nie zawsze całość. Na przykład z dziennego stroju, najbardziej chciałabym zachować kapelusz i buty (tak, buty, to akurat w tych latach coś pięknego!), ale już niekoniecznie sukienkę (chociaż to zależy od samej sukienki - często wyglądają one gorzej na obrazkach niż na zdjęciach). Za to bez problemu przygarnęłabym kostiumy kąpielowe! I kobiece mundury wojskowe, ogólnie wojskowy uniform - tym też bym nie pogardziła!

moja luźna inspiracja latami 40-tymi, jak widzicie nie chciało mi się nawet kręcić specjalnie włosow ani ubierać poprawnych butow :)))


Lata 60-te

Tu moja fascynacja dzieli się na dwie części - wczesne lata 60-te i późne.
Wczesne kojarzą mi się z Doris Day, Brigitte Bardot i ogólnie dość małymi różnicami między 50-tymi - zmieniają się tylko kroje żakietów (już nie zaznaczają tak bardzo talii), długość spódnicy i ułożenie fryzury. I kolory - nie wiem czy zauważyliście, że w latach 60-tych królują jaskrawe, wiosenne odcienie nawet w zimie?
Późne lata 60-te to krótkie sukienki w stylu Twiggy i Gaby Teller (patrz tutaj , pozycja nr.1), coraz częstsze grzywki i znane brytyjskie zespoły. I czasami naprawdę brzydkie rzeczy, oznaka nadchodzących lat 70-tych. Brr. Ale i pod koniec lat 60-tych da się czasami złowić naprawdę śliczne perełki!

jakichkolwiek zdjęć z wczesnych lat 60-tych brak...jak na razie



EPOKI OMINIĘTE

O niektórych epokach nie powiedziałam wcale, dlatego streszczę je szybko tutaj. To prawda, całkowicie ominęłam XVIII wiek, bo nie jestem pewna do jakiej powinien należeć kategorii. Ciekawi mnie rewolucja francuska i z lubością wczytuję się w biografię Marii Antoniny, a suknie również nie wydają mi się brzydkie, całkiem mi się podobają - ale pospolicie mówiąc nie poczułam do nich "mięty". Jeśli chodzi o lata 30-te XIX wieku to darzę je miłością tylko na obrazach, bo niestety - duże rękawy mnie odstraszają. Kocham ponury klimat lat 40-tych i "Jane Eyre", ale jak na razie suknie mi się nie podobają. Tak samo jest zresztą z końcówką XIX wieku. 

EPOKI O KTÓRYCH NIC NIE WIEM, ALE CHYBA JE LUBIĘ

Do tej dziwnej kategorii wrzucam takie rzeczy jak - średniowieczne suknie z długimi rękawami, renesansowe suknie w stylu Tudorów, barokowe suknie z "Trzech Muszkieterow" (okej, z tej epoki akurat bardzo lubię olbrzymie peleryny w których przemykały do kochanków bohaterki) i wszelkie odwołania do lat 50-tych w latach 90-tych (chociażby w "Twin Peaks").


Ta-da! To już wszystko. A jakie są wasze ulubione epoki?




czwartek, 31 marca 2016

Weekend na wsi / sesja zdjęciowa

Razem z Eleonorą Amalią wybrałyśmy się na wieś i w związku z tym postanowiłam zaprezentować dość swojski, wiejski strój - a przynajmniej mniej elegancki niż dotychczas. Na zdjęciach mam spodnie z Collectif Clothing inspirowane dżinsami Marilyn Monroe, czarny golf i specjalny retro stanik - bullet bra, charakterystyczny dla lat 50-tych, który kupiłam u What Katie Did. 












A tutaj spodnie bardzo podobne do moich:


poniedziałek, 29 lutego 2016

Płaszcz z lat 50-tych / sesja zdjęciowa

Dawno, dawno temu chwaliłam się na blogu wykrojem na płaszcz z lat 50-tych zamówionym z Ameryki. Trochę później z bordowej wełny uszyła mi go moja mama. Jakoś tak nosiłam go na co dzień i kompletnie zapomniałam, że temu płaszczowi przydałaby się porządna sesja zdjęciowa!

Rozkloszowany krój płaszcza był w latach 50-tych bardzo popularny i noszony zarówno przez normalne kobiety jak i te w ciąży.

Sesję robiła Eleonora Amalia, a na głowie mam fotografowany już wcześniej toczek od Vintage Girl.







sobota, 12 grudnia 2015

Świąteczne piosenki!

Tik-tak, tik-tak. Do Świąt został tydzień i parę dni, a ja już nie mogę się doczekać! Osobiście uwielbiam Boże Narodzenie - niezmiennie kojarzy mi się z latami 50-tymi, a to za sprawą...świątecznych piosenek! Pewnie wiele z was zetknęło się już z przebojami z tamtych lat - jeśli jednak nie mieliście okazji, oto moje ulubione utwory:

1. Have Yourself A Merry Little Christmas



2. White Christmas



3. I'm A Little Christmas Cracker



4. I Saw Mommy Kissing Santa Claus


5. Santa Claus Got Stuck Up In My Chimney



Piosenek jest oczywiście o wiele, wiele więcej - polecam wam odsłuchanie sobie na youtubie po prostu świątecznej retro kompilacji! :)

sobota, 25 lipca 2015

Codzienna retro fryzura a la Peggy Carter - tutorial

Często marzę sobie o idealnych retro lokach noszonych do szkoły. Takich jakie mają moje ulubione modelki Vannesa Frankenstein albo Doris Mayday. Niestety wymagają one o wiele więcej zachodu niż mogłoby się wydawać - zakręcone włosy trzeba spryskać lakierem, odpowiednio ułożyć. Niestety chodzenie późno spać i wczesne wstawanie rano nie sprzyja osiągnięciu perfekcyjnej fryzury. Zamiast więc kręcić włosy na wałkach bądź wsuwkach postanowiłam zrobić to na gumkach. Powstała szybka retro fryzura, którą spokojnie możecie nosić do różnych stylizacji bądź codziennie do pracy/szkoły, a na dodatek przypomina ona fryzurę mojej ulubionej bohaterki Peggy Carter z serialu: "Agent Carter". :D

CZĘŚĆ 1

1) Rozczesz włosy


2) Oddziel grzywkę od reszty włosów (bądź weź po prostu jeden kosmyk)
* jeśli chcesz możesz kosmyk przeczesać szczotką zamoczoną w wodzie ;)


 3) Zwiń kosmyk (na zewnątrz)


 4) Powstanie taki oto ślimaczek, którego trzeba związać gumką


 5) Zwiąż resztę włosów zostawiając kolejny kosmyk, tak by Ci nie przeszkadzały



6) Zrób z kosmykiem to samo co poprzednio


7) Powstaną nam oto takie kulko-ślimaczki


 8) Zrób to samo na całej głowie i idź w tym spać ;)


CZĘŚĆ 2

1) Odwiąż gumki


2) Wyglądaj jak dziwak


3) Rozczesz włosy palcami


4) Rozczesz włosy szczotką


5) I gotowe!


Fryzura, która uzyskacie nie jest dopasowana do konkretnej epoki - powiedziałabym nawet, że w zależności od tego jak bardzo wasze włosy się puszą, są one bardziej z lat 50-tych bądź 40-tych. ;) 

Fryzura bardzo przypomina mi tą (noszoną przez Peggy Carter):

 To wszystko! ;)



niedziela, 10 maja 2015

Powrót, czyli ścięłam włosy!

Wraz ze słońcem i wiosną za oknem wracają chęci do życia i - na szczęście - do blogowania. Po dwóch miesiącach mojej skandalicznej nieobecności postanowiłam reaktywować bloga. Właściwie planowałam to od pewnego czasu, ale zamartwiałam się, że nie będę miała żadnych pomysłów na posty i, że z powrotem nastąpi tu "tragiczna blogowa pustka". Zdecydowałam się jednak ostatnio na dość drastyczny krok, dzięki któremu być może pojawi się tu więcej ciekawych sesji.

Otóż, obcięłam włosy. Muszę przyznać, że od wakacji trwały we mnie rozterki, pt. "ściąć czy nie ściąć". Ciągle jednak odwlekałam ten proceder wymawiając się wieloma rzeczami. Pod koniec grudnia podcięłam włosy do obojczyka, jednak - co jest dosyć smutne - zaczęły mi one odrastać i już po trzech miesiącach miałam je o wiele dłuższe niżbym chciała. Myślałam, że zetnę je najszybciej w wakacje, ale nagle pewnego dnia po weekendzie majowym coś mnie tknęło. Obudziłam się z mocnym postanowieniem, że oto pójdę do fryzjera. Inspiracją dla mojej fryzury było to zdjęcie:

włosy do brody i trochę krótsza grzywka
Voila! Wróciłam niezwykle szczęśliwa - włosy przestały mi już przeszkadzać i na dodatek stały się bardzo dobrym fundamentem do wszelkich retro fryzur. Dzień później spróbowałam zrobić na nich próbną wersję fryzury z lat 50-tych - nie wiem czy wyszła aż tak dobrze jak chciałam.

P.S
Przepraszam za jakość, ale robiłam sama w pokoju :(





Postarzyłam też jedno zdjęcie:




środa, 4 marca 2015

Trochę pięknych zdjęć czyli 10 dowodów na to, że lata 50-te były najelegantszą epoką wszech czasów

Nie przeraźcie się długością tytułu. Post aż tak długi nie będzie a na dodatek nawet nie musicie niczego za bardzo czytać! Po prostu cieszcie swe oczy tymi 10 zdjęciami, które udowadniają, że w latach 50-tych elegancja zdecydowanie królowała.

Wyglądać dobrze jadąc pociągiem - uważam to za wielki sukces, zwłaszcza, że ja zazwyczaj jestem zbyt zmęczona, by jakkolwiek wyglądać

Modelki z tamtych czasów to było wcielenie klasy
Nawet chadzając w krótkich spodenkach, kobiety wyglądały wtedy niezmiernie elegancko
Bardzo podoba mi się ten zestaw - czarna bluzka + spódnica. Może kiedyś uda mi się tak wyglądać


Nie wiem czy zdarzało wam się być w mlecznym barze, ale w dzisiejszych czasach ludzie tam uczęszczający wyglądają o wiele mniej elegancko, niż te panie
Ta modelka nawet mając dziwny rożek na głowie ciągle wygląda bardziej elegancko niż ty w całym swoim dotychczasowym życiu
 
Audrey pokazuje jak wyglądać elegancko z nogami do góry
Elegancki paryski salon Christiana Diora
Uważam, że, jeśli ktoś wygląda elegancko mając narzędzia kuchenne na głowie, to we wszystkim mu będzie dobrze
Myślę, że to na razie tyle. Macie może jakieś inne przykłady? :D