Aktualizacja!

Otóż czas wielkiej męki dobiegł końca. Wreszcie mogę w spokoju usiąść i napisać posta nie martwiąc się (prawie) szkołą i nauką.

Mam dla was parę nowych informacji (tak jak w temacie - aktualizacji):

1) Otóż - postanowiłam nauczyć się szyć. Po części wynikło to z powodu postu motywującego Eleonory, a po części z tego, że mam taką ochotę.

W każdym razie muszę od czegoś zacząć. Zastanawiałam się nad wieloma epokami i doszłam do wniosku, że jako mój pierwszy strój (który prawdopodobnie okaże się wielką porażką) wybiorę coś z lat 20 bądź 50/60 - raczej druga opcja -  w końcu z epoki flapper girls mam już 2 sukienki!

2) Ostatnio zapoznałam się z biografią Barbry Streisand autorstwa Williama J.Manna (o której będzie później). Wstyd przyznać, ale nie kojarzyłam jej nazwiska z jej piosenkami.

3) Wiem, wiem ogłosiłam wielki return, ale w maju nie będzie mnie 2 tygodnie...to z powodu wyjazdów. Zdradzę wam jednak, że udaję się do Paryża -  a stamtąd prosto do siedziby Marii Antoniny - Wersalu! <3

Wyjście do Teatru Słowackiego!

Cała grupa kostiumowa od miesiąca oczekiwała tego wydarzenia - wyjścia na przedstawienie do Teatru Słowackiego. Każda z nas wykańczała swoje sukienki dzień przed spotkaniem (bądź parę godzin przed), po czym wsiadała w kostiumie do jakiegoś środku lokomocyjnego i pędziła do Krakowa (pomijając parę szczęśliwców, którzy mieszkają w okolicach).

Zlot muszę uznać za udany. Spędziłam go w naprawdę przyjaznej atmosferze i w towarzystwie pięknych sukien. Oprócz przedstawienia odwiedziłyśmy jeszcze Jamę Michalika.:D

Spotkałyśmy się przed budynkiem o godzinie 18:40. Niestety, pogoda jak zawsze nam nie dogadzała - miałyśmy, więc deszcz i wiatr jako towarzyszy. Tłumnie wkroczyłyśmy do teatru budząc zaskoczenie. O dziwo mogłyśmy robić zdjęcia do woli i nikt nam z tego powodu nie robił wyrzutów.

Następnie obejrzałyśmy przedstawienie (o którym nie będę tu pisać, ale było o carycy Katarzynie i fryzury były bardzo ciekawe), a potem zebrałyśmy się na schodach, by zrobić sobie małą sesję zdjęciową. Jeśli chodzi o suknie, to moje serce skradła suknia uszyta przez ms.Nelly dla jej siostry, Agaty. Ach, ten kolor...

Po spektaklu stwierdziłyśmy, że czas pójść gdzieś na rozmowę przy herbacie i ciastkach. Trafiłyśmy do Jamy Michalika, która była prawie cała pusta! :o 

O stosownej dla panienek godzinie (23:30?) rozeszłyśmy się do domów. 

Oto zdjęcia (podzielone na miejsca i w okropnej jakości ech)

TEATR SŁOWACKIEGO

Ach, ta spinka Koafiurzystki!

 I teraz każdy po kolei schodzi z gracją ze schodów.:

 Fobmróweczka

Eleonora

Edzia

Maqda

Loana

Agata

Kasia

Koafiurzystka

Porcelana

 

ms.Nelly

ja ;)

W JAMIE MICHALIKA

Za fryzurę (na zdjęciu już częściowo rozwaloną) dziękuję Fobmróweczce!

Nie wiem, czy jest sens dziękować tu swojej własnej siostrze, ale Eleonoro - dziękuję za tą sukienkę!

Z mojej strony, to tyle. Zlot był naprawdę cudowny, jak na razie chyba najlepszy :D Miło się z wami wszystkimi rozmawiało i miło się was widziało na żywo ;)

Co się dzieje u Daisy?

Długo, długo nie pisałam i bardzo was za to przepraszam. A w tym czasie wydarzyło się parę rzeczy...

 - Będąc na feriach w Szczawnicy zwróciłyśmy uwagę z siostrą na ciekawą willę. Zawsze nas interesowała. Zakupiwszy w tej samej miejscowości kapelusz-garnek z lat 20 (<3) zrobiłyśmy przed nią szybką sesję. Klimat wpasował się jak ulał. Co się potem okazało? Willa pochodzi z XX lecie międzywojennego i przyjeżdżała do niej sama Tola Mankiewiczówna! Ach...

Włosy schowane pod "futrem"...

- Następnie wróciwszy do Krakowa już parę dni później czekała na mnie w domu niespodzianka! Otóż Eleonora buszując po taniej odzieży znalazła wspaniałe buty a la Gatsby! Są one beżowego koloru i osobiście się w nich zakochałam!

Tak, wiem, że jakość nie jest najlepsza...;)

- Słyszeliście o wyjściu do teatru z Krynoliny? Pierwotnie miałam iść w stroju z pierwszego sezonu Downton Abbey, ale po kupieniu idealnego kapelusika i butów zmieniłyśmy koncepcję na 1920 rok. Nie mogę się doczekać!

 - Chyba już o tym wspominałam, ale jestem olbrzymią fanką Agathy Christie? Otóż ostatnio z powrotem wzięłam się za jej autobiografię. Nawet nie wiecie, ile ciekawych rzeczy na temat mody można się dowiedzieć! :D

- Oglądnęłam "Austenland"! Muszę przyznać, że ten film polecam obejrzeć w leniwe, niedzielne wieczory. Jest lekki i przyjemny.

- Jeszcze raz was przepraszam za moją nieobecność. Postaram się to nadrobić, ale myślę, że nastąpi to dopiero po kwietniu...;) ;)

Co się kiedyś nosiło na głowie...czyli szalone kapelusze!

Wiadomo, że po wojnie moda zaczęła się gwałtownie rozkręcać. Projektanci wymyślali coraz to nowsze stroje i nakrycia głowy.

Zajmiemy się dzisiaj tymi właśnie nakryciami głowy. Otóż kobiety w latach 40/50 były w stanie założyć na swoje czoła wszystko, co tylko się do tego nadawało. W dzisiejszych czasach niektóre z tamtejszych kapeluszy wydają się wręcz komiczne!

1. Turbany

Turbany były dość powszechnie noszone. Można je było ubierać na plażę, jak i jako dodatek na wieczór.
Tamtejsza moda doskonale się do tego nadawała. 

 

2.Toczki/Kapelusze

Toczki i kapelusze były co prawda ekscentryczne, ale za to miały w sobie "to coś". Ozdobione kwiatami bądź różami nabierały nowego smaku. Były noszone z przodu głowy, prawie na czole.

Elegancja, morderstwa i kino...

Na początku chcę przeprosić za moją nieobecność na blogu. Spowodowane jest to tym, że...hmm muszę się uczyć i w związku z tym mam "dosyć" ograniczony dostęp do komputera i internetu... (przez to post jest krótki).

Przenieśmy się w lata 30 XX wieku...eleganckie sukienki, zgrabnie ułożone fryzury, biblioteka pełna kryminałów Christie, a polskie filmy Smosarskiej.

Ta epoka podoba mi się z różnych powodów, a jednym z nich jest to, że w porównaniu do Ameryki, wypada ona w Polsce podobnie. Moda jest rozwinięta, tak samo kinematografia...parę przykładów?

1. Dwie Joasie
2. Wrzos
3. Czy Lucyna, to dziewczyna?
4. Trędowata
5. Jadzia
6. Piętro wyżej

Miałam pewien problem z określeniem stylu ubierania się w tych latach, bo na początku są podobne do 20, a pod koniec do 40...odkryłam natomiast, że noszono, wtedy bufiaste rękawy! Dowody?

Suknie z tamtych lat przypominają trochę belle epoque:

Kolejna rzecz jaka mi się tam podoba...kryminały! Akcja powieści Agathy Christie zazwyczaj dzieje się w latach 30, które według mnie idealnie sprzyjają tego rodzaju książkom - intrygi, morderstwa z premedytacją - świetna atmosfera, nieprawdaż? (Tak, tak wiem, że w książkach Christie zawsze jest idealna atmosfera)

Moją ulubioną postacią kina polskiego tamtych czasów jest Jadwiga Smosarska. Chociaż grała ona głównie w teatrze jest znana najbardziej z filmów!

Na pewno każdy z was zna Eugeniusza Bodo itd. Ale czy wiedzieliście o Toli Mańkiewiczównie? Polecam szczerze jej biografię, gdzie jest naprawdę dużo o niej opisane. Może nie powinnam się przyznawać, ale nie wiedziałam o niej dopóki nie dostałam tej książki. Polecam jej film "Pani minister tańczy" :D

P.S
Czy macie jakiś faworytów w tegorocznych Oscarach? ;) Ja na pewno będę trzymała kciuki za Leonarda diCaprio i Jennifer Lawrence :D Szkoda tylko, że "Gatsby" otrzymał tak mało nominacji...:C

Mufka!

Właściwie "Projekt mufka" mogę uznać za zakończony. Mufka powstała, co prawda jedna na dwie osoby, ale to zawsze coś. Muszę przyznać, że ona doskonale spełnia swoją rolę. Postanowiłyśmy więc dziś z Eleonorą zrobić zdjęcia. Mój strój składał się z:

1) Sukienki z Orsaya
2) Pelerynki z sklepu z tanią odzieżą
3) Kapelusza z supermarketu
4) Rękawiczki z Six
5) Mufka DIY
6) Sweter (wzięty na szybko z domu, bo było zimno :D)

Przy okazji zrobiłam "fałszywe" krótkie włosy ;)

Zapraszam również do obejrzenia XVIII wiecznej wersji mufki na blogu Eleonory: